مطالعه ی تجربی تاثیر سولفوریک اسید بر عملکرد برشی اتصال بتن تقویت شده با FRP به روشهای EBR و EBROG

در سال های اخیر استفاده از کامپوزیت های FRP به عنوان روشی موثر برای مقاوم سازی سازه های بتن آرمه گسترش یافته است. با این حال دوام اتصال FRP به بتن در شرایط محیطی مهاجم همچنان موضوعی چالش برانگیز باقی مانده است. از جمله ی این شرایط بحرانی محیط اسیدی نظیر سولفوریک اسید بوده که می تواند تاثیر قابل توجهی بر عملکرد برشی این اتصالات داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر اسید بر رفتار برشی اتصال بتن تقویت شده با FRP دو روش متداول تقویت نصب خارجی روی سطح (EBR) و شیارزنی تکنیک (EBROG) را مورد مقایسه قرار می دهد؛ در پژوهش حاضر همچنین نتایج مربوط به کاهش مقاومت فشاری و کاهش جرم نمونه های استوانه ای مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور ۸ نمونه ی منشوری بتنی با ابعاد ۱۵۰×۱۵۰×۳۵۰ میلی متر و ۶ نمونه ی استوانه ای با ابعاد ۱۰۰×۲۰۰ میلی متر آماده سازی شده و به مدت یک ماه در معرض محلول سولفوریک اسید با pH=۱ قرار گرفته است. در نهایت ارزیابی عملکرد اتصال با تمرکز بر گسیختگی و تحلیل مکانیسم های تخریب انجام گرفت. نتایج نشان داد که اصلاح سطح بتن به روش شیارزنی در قالب تکنیک EBROG نقش موثری در کاهش احتمال جداشدگی زودهنگام و بهبود رفتار برشی اتصال ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

جداشدگی ، کامپوزیت FRP ، رفتار ، اتصال ، آزمایش برش مستقیم ، محیط اسیدی ، شیارزنی