مطالعه ی آزمایشگاهی خصوصیات و عملکرد حرارتی فوم بتن حاوی مواد تغییر فاز دهنده ی پایدار شده

با توجه به سرانه ی بالای مصرف انرژی در بخش ساختمان استفاده از سیستم های نوین و مصالح با قابلیت کاهش مصرف انرژی در ساختمان نقش کلیدی در ادامه ی زندگی بشری دارد. سقف ها و دیوارهای ساختمان در زمان اوج تابش نور خورشید و یا پایین ترین دما در شبانه روز بیش ترین میزان انرژی را با محیط بیرون مبادله می کنند و این امر موجب افزایش چشم گیر بار گرمایش و خنک کننده و در نتیجه مصرف انرژی می گردد. استفاده از مواد تغییر فاز دهنده در مصالح ساختمانی یکی از جدیدترین راه های ذخیره سازی انرژی حرارتی است. در این تحقیق ماده ی تغییر فاز دهنده ی پلی اتیلن گلیکول ۶۰۰ پایدار شده توسط میکروسیلیس و خاکستر پوسته ی برنج به عنوان ماده ی تغییر فاز دهنده در فوم بتن استفاده شده است و خصوصیات این کامپوزیت به همراه عملکرد حرارتی آن تحت دمای یک روز تابستانی در شهر اصفهان بررسی گردید. استفاده از ماده ی تغییر فاز دهنده در فوم بتن موجب بهبود عملکرد حرارتی آن از جمله کاهش نوسانات دما، کاهش دمای لحظه ای و همچنین کاهش دمای حداکثر نهایی می گردد. این ماده موجب افزایش وزن مخصوص فوم بتن و کاهش مقاومت مکانیکی آن در سنین اولیه می گردد که این کاهش مقاومت در سنین بالاتر جبران می شود.

کلیدواژه ها:

ماده ی تغییر فاز دهنده ، فوم بتن ، میکروسیلیس ، خاکستر پوسته ی برنج ، عملکرد حرارتی