بررسی و عملکرد میراگرهای اصطکاکی در ساختمان های کوتاه

در این پژوهش به بررسی تاثیر موقعیت قرارگیری میراگرهای اصطکاکی بر عملکرد لرزه ای سازه های کوتاه و میان مرتبه پرداخته شد. با توجه به افزایش خطر زلزله در شهرهای بزرگ ایران از جمله تهران و کرج استفاده از سیستم های کنترل غیر فعال مانند میراگرهای اصطکاکی به عنوان راهکاری، کارآمد مقرون به صرفه و با تاب آوری بالا مورد توجه قرار گرفته است. هدف اصلی این تحقیق تعیین بهینه ترین محل نصب این میراگرها همکف، میانی یا بالا در قاب های فولادی ۳ و ۵ طبقه با هدف بهبود پارامترهای کلیدی پاسخ سازه شامل ضریب رفتار، جابجایی، برش پایه و شکل پذیری است. بدین منظور مدل های عددی قاب های خمشی فولادی در نرم افزار SAP ورژن ۲۲ توسعه یافت و تحت آنالیزهای Pushover و آنالیز دینامیکی تاریخچه زمانی با استفاده از ۷ شتاب نگاشت واقعی زلزله (شامل Kocaeli، Ko Chichi و غیره) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در سازه های ۳ طبقه نصب میراگر در طبقه بالا منجر به بیشترین جابجایی هدف و انعطاف پذیری می شود در حالی که بالاترین ضریب رفتار (R=۵.۷) در حالت نصب در همکف مشاهده شد. در سازه های ۵ طبقه نصب میراگر در همکف به طور چشمگیری ضریب رفتار (R=۱۱.۱۸) و نیروی برش پایه تسلیم تا ۴۶۶ تن را افزایش داد و به عنوان بهترین گزینه شناسایی شد. همچنین در هر دو سازه، نصب میراگر در طبقه میانی ضعیف ترین عملکرد را داشت. یافته های این پژوهش می تواند راهنمای عملی برای مهندسین در طراحی بهینه سیستم های کنترل لرزه ای در سازه های شهری باشد.

کلیدواژه ها:

عملکرد ، میراگر اصطکاکی ، ساختمان های کوتاه ، تحلیل بار افزون