نقدی بر منطق سازه ی خانه ی گویم شیراز

در طرح های معماری بین وضعیتی که سازه و معماری تکمیل کننده و پشتوانه هم هستند با حالتی که سازه تنها مجسمه ای برای به وجود آوردن خطوط محیطی معماری است تفاوت قابل ملاحظهای وجود دارد. این مقاله به دنبال نقد طرح سازه ی یک اثر است، نه محاسبات آن. این اثر معروف، معماری خانه ی گویم شیراز است که برنده جایزه جهانی معماری در سال ۲۰۱۸ میلادی بود. بر اساس اظهارات طراح معمار یعنی علیرضا تغابنی سازه این طرح به تبعیت از ساختار و منطق طاق و گنبد ایرانی طراحی شده است. این ساختمان سه سطح و حدود ۱۳۵۸ متر مربع مساحت دارد. نقد طرح سازه از طریق تصاویر و نقشه های معماری موجود و مقایسه ی آنها با منطق سازه های طاقی و گنبدی انجام شد. روش پژوهش این مقاله «تحلیلی مقایسه ای» است. نتایج نشان داد که بین منطق سازه و منطق معماری زبان و الگوی مشترکی وجود ندارد. زیرا طرح سازه ی این بنا هر چند از فرم و ظاهر طاق و گنبد استفاده کرده است اما نتوانسته از منطق ساختاری طاق و گنبد در طرح سازه ی خود بهره گیرد. طاق ها و نیم گنبدهای به کار رفته در این بنا بر خلاف ادعای طراح تنها جنبه ی نمایشی و سمبلیک دارد.

کلیدواژه ها:

خانه ی گویم ، علیرضا تغابنی ، طرح سازه ، منطق سازه ، شناخت شناسی سازه ، طاق ، گنبد