بررسی نقش استفاده از طبیعت در طراحی فضاها بر ادراک محیطی افراد

در دهه های اخیر گسترش شهرنشینی و افزایش فضاهای مصنوع در معماری معاصر موجب کاهش تعامل مستقیم انسان با طبیعت و در نتیجه افت کیفیت ادراک محیطی افراد شده است. این مسئله توجه پژوهشگران و طراحان را به روش هایی معطوف کرده است که بتوانند پیوند انسان و طبیعت را در محیط های ساخته شده ایجاد کنند. در این میان، استفاده از طبیعت، به صورت حضور مستقیم و غیر مستقیم عناصر طبیعی در طراحی فضا نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیط ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی نقش استفاده از طبیعت در طراحی فضاها بر ادراک محیطی افراد است. پژوهش حاضر از نوع مروری بوده و به بررسی منابع علمی معتبر در حوزه معماری طبیعت گرایی و ادراک محیطی پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از طبیعت در طراحی فضاها تاثیر معناداری بر بهبود ادراک محیطی کاربران دارند.

کلیدواژه ها:

طبیعت گرایی ، استفاده از طبیعت ، ادراک محیطی ، طراحی فضا