بررسی نظریه هایدگر و پایان فلسفه

پرسش از وجود ترجیع بند همه آثار هایدگر از آغاز تا پایان زندگی پرفراز و نشیب اوست؛ موضوعی که ذهن و زبان او را به خود مشغول داشته و همه بود و نبودش را زیر و زبر کرده است. اسقف فریبورگ کنراد گروبر که آموزگار هایدگر بود در سال ۱۹۰۷ نسخه ای از کتاب فرانتس برنتانو به نام در باب معانی متعدد وجود برحسب نظر ارسطو را به او هدیه می دهد. برنتانو در این کتاب به تفصیل معانی پرشمار وجود را کانون بحث قرار داده است. مطالعه این کتاب هایدگر را مشعوف و مسحور پرسشی می کند که بر سراسر اندیشه او اثر می گذارد و چنان که خود می گوید راه و مسیر تفکر او را در سال ۱۹۰۷ بنیان می نهد (هایدگر، ۱۹۵۹، ص ۹۲). بی آنکه بخواهیم وارد جزئیات شویم، یادآور می شویم که برنتانو در این کتاب متعرض نظر ارسطو درباره معانی پرشمار وجود شده و خواسته است نشان بدهد که به عقیده ارسطو، معنای اولی وجود که معانی دیگر وابسته به آن اند همان معنای مقوله ای آن است. آنچه مورد توجه هایدگر جوان از کتاب برنتانو قرار گرفت بیشتر از شرح و بیان ارسطو درباره تعدد معانی، وجود معمایی بود که موجب آن شده بود؛ چه اگر درست باشد که وجود بر معانی پرشماری اطلاق می شود معنای اصلی و اساسی وجود کدام است و کدام است آن تعین یگانه ای از وجود که جهت جامع همه معانی است و خلاصه آنکه معنای وجود چیست؟ (روژه ورنو و وال، ۱۳۸۷، ص ۲۱۲). واژه های کلیدی: هایدگر، متافیزیک، فلسفه تاریخ فلسفه، عرفان

کلیدواژه ها:

هایدگر ، متافیزیک ، فلسفه تاریخ فلسفه ، عرفان