ارزیابی تاثیر جایگزینی پکتین بر خواص مکانیکی ملات های سیمانی

صنعت ساختمان به دلیل سهم بالا در انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید سیمان نیازمند بهره گیری از مواد زیست سازگار و پایدار است. به منظور مقابله با این معضل و کاهش وابستگی به تولید سیمان، استفاده از افزودنی های زیستی به عنوان راهکاری نوین جهت اصلاح ریز ساختار و بهبود ویژگی های عملکردی ملاتها مورد توجه قرار گرفته است. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی جایگزینی بخشی از سیمان مصرفی با پکتین و ارزیابی تاثیر آن بر خصوصیات مکانیکی و فیزیکی ملات های سیمانی انجام شده است. در این راستا نمونه های ملات با درصدهای جایگزینی ۱، ۳، ۵ و ۷ درصد وزنی پکتین ساخته شدند. متغیر دیگر پژوهش شرایط عمل آوری در دو حالت استاندارد غوطه وری در آب و حرارتی آون ۶۰ درجه سلسیوس بوده است. پارامترهای مقاومت فشاری، مقاومت خمشی و جذب آب در سنین ۷ و ۲۸ روز مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته های تحقیق نشان داد که جایگزینی ۱ درصد پکتین منجر به بهبود عملکرد ملات می شود به طوری که مقاومت فشاری ۲۸ روزه ۴/۸ درصد و مقاومت خمشی ۱۱/۱ درصد نسبت به نمونه کنترل افزایش یافت. همچنین در این مقدار جذب آب تحت عمل آوری حرارتی ۱۶/۸ درصد کاهش یافت که بیانگر نقش پرکنندگی پکتین و تشکیل شبکه های پلیمری متراکم است. با این حال افزایش درصد جایگزینی به ۳ درصد و بالاتر، منجر به افت شدید خواص مکانیکی تا ۴۷/۵ درصد در مقاومت فشاری و افزایش چشمگیر تخلخل شد که ناشی از اختلال در روند هیدراتاسیون و خاصیت آب دوستی بالای پکتین در مقادیر بالا است. در مجموع نتایج نشان می دهد که پکتین در مقدار ۱ درصد پتانسیل بالایی به عنوان یک افزودنی سبز جهت تولید ملات های پایدار با نفوذپذیری کمتر دارد.

کلیدواژه ها:

خصوصیات مکانیکی ، جذب آب ، ملات سیمانی ، پکتین