بررسی روشهای تحلیل آسیب پذیری شبکه راه های شهری در برابر سوانح طبیعی

شبکه راه های شهری به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های حیاتی در برابر سوانح طبیعی مانند سیل و زلزله بسیار آسیب پذیر است. اختلال در عملکرد این شبکه ها نه تنها باعث ایجاد مشکلات جدی در جابه جایی روزمره می شود بلکه فرآیند امدادرسانی، دسترسی به مراکز درمانی و بازسازی پس از بحران را نیز مختل می سازد. با توجه به افزایش وقوع بلایای طبیعی در دهه های اخیر و رشد شتابان شهرنشینی، تحلیل آسیب پذیری شبکه های حمل و نقل شهری به ضرورتی اساسی در مدیریت بحران و برنامه ریزی شهری تبدیل شده است. این مقاله با رویکردی مروری به بررسی مطالعات انجام شده در سطح ملی و بین المللی پرداخته و روش های ارزیابی آسیب پذیری شبکه راه ها را در دو دسته کلی شامل رویکردهای ترافیکی (مایکروسکوپی، مزوسکوپی و میکروسکوپی) و غیرترافیکی (اجتماعی-اقتصادی و کالبدی) طبقه بندی می کند. مرور یافته ها نشان می دهد هر کدام از این روش ها مزایا و محدودیت های خاص خود را دارند و استفاده ترکیبی از آن ها می تواند درک جامع تری از میزان آسیب پذیری شبکه های شهری فراهم آورد. در نهایت، مقاله بر اهمیت رویکردهای داده محور و تلفیقی در بهبود مدیریت ریسک و افزایش تاب آوری شبکه های حمل و نقل شهری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سوانح ، آسیب پذیری ، شبکه راه های شهری ، مدیریت بحران