کاربرد فناوری دوقلو دیجیتال (Digital Twin) در ارتقاء تاب آوری زیرساختهای شهری در برابر سوانح طبیعی

با افزایش جمعیت و تراکم شهری زیرساختهای حیاتی در معرض آسیب پذیری بیشتری نسبت به سوانح طبیعی و گاه انسان ساخت قرار گرفته اند. بدین منظور جهت کاهش آسیبهای احتمالی راهکارهای مناسب و نوین یک امر ضرروی است. فناوری دوقلو دیجیتال به عنوان مدلی دیجیتال و زنده از دارایی های فیزیکی امکان پایش لحظه ای پیش بینی آسیب ها و بهینه سازی تصمیم گیری ها را فراهم می آورد. در این راستا این مقاله تلاش دارد به کاربرد فناوری دوقلو دیجیتال در ارتقاء تاب آوری زیرساخت های شهری در برابر سوانح طبیعی بپردازد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش انجام توصیفی-تحلیلی و جمع آوری داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای می باشد. در مقاله حاضر ضمن بررسی مبانی نظری و پیشینه تحقیق کاربردهای دوقلو دیجیتال در مدیریت زیرساخت های شهری و نقش آن در افزایش تاب آوری به بررسی فرصت ها و چالش های پیاده سازی این فناوری در شهرهای ایران نیز پرداخته شده است. یافته های این مقاله نشان می دهد که فناوری دوقلوی دیجیتال به عنوان یک ابزار نوظهور در مدیریت زیرساخت های شهری ظرفیت بالایی در ارتقاء تاب آوری این زیرساخت ها در برابر سوانح طبیعی دارد. برخلاف سامانه های سنتی که عمدتا واکنش محور و پس از وقوع هستند، دوقلوی دیجیتال با قابلیت تلفیق داده های بلادرنگ، مدلسازی پیش بینی پذیر و تعامل پذیری بالا، امکان اتخاذ رویکردهای پیشگیرانه و بهینه سازی تصمیم گیری را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

دوقلو دیجیتال ، تاب آوری شهری ، سوانح طبیعی ، زیرساختهای شهری