رشد شرکت و قیمت گذاری اقلام تعهدی شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

قیمت گذاری اقلام تعهدی و نقش رشد شرکت در شکل دهی این رابطه از موضوعات محوری در ادبیات حسابداری و مالی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان رشد شرکت و قیمت گذاری اقلام تعهدی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طراحی شده است. از منظر،هدف پژوهش از نوع کاربردی و از نظر ماهیت و روش گردآوری داده ها، توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ است که پس از اعمال محدودیت های غربالگری سیستماتیک ۱۲۵ شرکت به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. برای اندازه گیری اقلام تعهدی اختیاری از مدل تعدیل شده جونز و برای سنجش رشد شرکت از نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام استفاده شد. آزمون فرضیه ها از طریق برازش مدل های رگرسیونی چندگانه با رویکرد داده های ترکیبی و با استفاده از نرم افزار EViews انجام پذیرفت. نتایج آزمون نشان داد که حساسیت بازده به اقلام تعهدی اختیاری در شرکت های با رشد بالا در مقایسه با شرکت های با رشد پایین تفاوت معناداری ندارد. همچنین یافته های حاکی از آن است که حساسیت بازده به اقلام تعهدی اختیاری مثبت نیز در میان دو گروه شرکت تفاوت معناداری نشان نمی دهد. این نتایج با پژوهش های داخلی پیشین همسو بوده و بیانگر آن است که بازار سرمایه ایران در دوره مورد بررسی از توانایی کافی برای تمایز قیمت گذاری اقلام تعهدی بر اساس سطح رشد شرکت برخوردار نبوده است. محدودیت های شناختی سرمایه گذاران، ضعف در کانال های افشای اطلاعات و نقص در ساختار نهادی بازار از جمله دلایل تبیین کننده این یافته ها هستند.

کلیدواژه ها:

اقلام تعهدی اختیاری ، رشد شرکت ، قیمت گذاری اقلام تعهدی ، بازده سهام ، بورس اوراق بهادار تهران ، نابهنجاری اقلام تعهدی