اولویت بندی الگوهای روابط درونی توانمندسازهای زنجیره تامین چرخشی (مطالعه موردی شرکت ایرانول

توانمندسازی زنجیره تامین چرخشی نقشی کلیدی در بهینه سازی مصرف منابع، کاهش ضایعات و ارتقای پایداری محیط زیستی در صنایع ایفا می کند و می تواند به عنوان اهرمی موثر برای خلق ارزش افزوده و افزایش رقابت پذیری سازمان ها در بازارهای داخلی و بین المللی مورد توجه قرار گیرد. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف اولویت بندی الگوی روابط درونی توانمندسازهای زنجیره تامین چرخشی در شرکت ایرانول و با بهره گیری از رویکرد ترکیبی ANP-DEMATEL انجام شده است. پس از مرور نظام مند ادبیات موضوع و اخذ دیدگاه های خبرگان، شش معیار اساسی شامل مدل کسب و کار چرخشی، تعهد مدیریت ارشد، مشارکت مشتری، قوانین و مقررات، فناوری و لجستیک معکوس شناسایی و مورد ارزیابی قرار گرفت. جامعه مشارکت کنندگان پژوهش متشکل از ۲۰ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران ارشد شرکت ایرانول بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند غیر تصادفی و تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق دو پرسشنامه تخصصی دیمتل و پرسشنامه خبرگان صورت گرفت و برای تحلیل داده ها روش ANP به منظور اولویت بندی معیارها و تکنیک DEMATEL برای تبیین روابط علی و تعاملی میان آنها به کار گرفته شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که مدل کسب و کار چرخشی (با وزن نرمال ۰/۲۴۶)، تعهد مدیریت ارشد (با وزن نرمال ۰/۲۴۰)، مشارکت مشتری (با وزن نرمال ۰/۱۶۷)، قوانین و مقررات (با وزن نرمال ۰/۱۳۶)، فناوری (با وزن نرمال ۰/۱۳۰) و لجستیک معکوس (با وزن نرمال ۰/۰۸۱) به ترتیب در اولویت های اول تا ششم قرار دارند. تحلیل الگوی روابط درونی حاکی از آن بوده است که معیار فناوری از بیشترین تاثیرگذاری و مدل کسب و کار چرخشی از بیشترین تاثیرپذیری برخوردار است. معیار فناوری بیشترین تعامل را با سایر معیارهای مورد مطالعه دارد و معیار تعهد مدیریت ارشد از کمترین تعامل با سایر متغیرها برخوردار است. یافته های این پژوهش با ارائه یک چارچوب اولویت بندی شده سهم مهمی در توسعه دانش مدیریتی و ارتقاء پایداری در زنجیره تامین صنایع کشور ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

مدل کسب و کار چرخشی ، تعهد مدیریت ارشد ، مشارکت مشتری ، فناوری ، لجستیک معکوس