مدیریت خطاهای بالینی در استفاده از تورنیکت پنوماتیک از شناسایی حیطه های خطر تا تدوین چارچوب

مقدمه تورنیکت پنوماتیک یکی از پرکاربردترین تجهیزات مورد استفاده در اتاق عمل است. بررسی اصول صحیح استفاده از تورنیکت پنوماتیک در پرسنل اتاق عمل باعث افزایش ایمنی بیمار و کاهش خطرات در محیط اتاق عمل می شود. روش کار این مطالعه توصیفی مقطعی در ۳ بیمارستان بزرگ آموزشی شهر شیراز در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام گرفت. مشارکت کنندگان ۳۰۰ نفر از پرسنل اتاق عمل بودند که با روش نمونه گیری سنسوس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ایمنی کار با تورنیکت پنوماتیک جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با آمار توصیفی تی، تست ضریب همبستگی پیرسون و کای اسکوئر در سطح معنی دار ۰/۰۵ و از طریق نرم افزار SPSS ورژن ۲۱ نسخه صورت گرفت. یافته ها: میانگین نمره عملکرد پرسنل اتاق عمل در بکارگیری تورنیکت پنوماتیک مرد و زن تقریبا یکسان و به ترتیب ۱۴۴/۲۷ ± ۱۷/۸۰ و ۱۴۴/۷۷ ± ۱۷/۳۵ بود (p=۰/۸۱۶) و در سطح متوسط قرار داشت. بین نمره عملکرد پرسنل اتاق در بکارگیری تورنیکت پنوماتیک با شرکت در کارگاه های آموزشی اصول صحیح استفاده از تورنیکت پنوماتیک ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P>۰/۰۵). نتیجه گیری یافته های مطالعه حاضر اهمیت بررسی وضعیت عملکرد پرسنل اتاق عمل در بکارگیری صحیح از تورنیکت پنوماتیک را نشان می دهد. برگزاری کارگاه های آموزشی جهت ارتقاء سطح علمی عملکرد پرسنل اتاق عمل و کاهش خطرات بالینی در بکارگیری استاندارد از تورنیکت پنوماتیک پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

تورنیکت ، پنوماتیک ، پرسنل اتاق عمل ، اتاق عمل ، خطاهای بالینی