توسعه محصول جدید در بستر رقابتی شرکت شیمیایی بهداش: تحلیل نقش ادغام دانش و عدم یادگیری سازمانی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ادغام دانش و عدم یادگیری سازمانی در ارتباط میان شدت رقابت و توسعه محصول جدید در شرکت شیمیایی بهداش است. این مطالعه با رویکرد کمی و روش توصیفی-پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل مدیران، سرپرستان و کارشناسان شاغل در بخش های مختلف شرکت شیمیایی بهداش بود که با فرایندهای توسعه محصول جدید ارتباط داشتند. با استفاده از فرمول کوکران و ۴۰۰ پرسشنامه توزیع شده، ۳۷۳ پرسشنامه کامل و قابل استفاده به دست آمد. ابزار سنجش پرسشنامه ۳۰ گویه ای با پایایی ۸۷۶/۰ و روایی محتوایی ۹۱۲/۰ بود. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار LISREL تحلیل شدند. نتایج نشان داد که شدت رقابت تاثیر مثبت و معناداری بر ادغام دانش و عدم یادگیری سازمانی دارد. اندازه شرکت بر شدت رقابت تاثیر مثبت و معنادار داشت، اما بر عدم یادگیری سازمانی تاثیر معناداری نداشت. ادغام دانش بر سرعت توسعه محصول جدید اثر مثبت و معنادار داشت و عدم یادگیری سازمانی بر نوآوری توسعه محصول جدید اثر مثبت و معنادار داشت. بنابراین، از پنج فرضیه پژوهش، چهار فرضیه تایید و یک فرضیه رد شد. یافته ها نشان می دهند که در محیط های رقابتی، سازمان برای توسعه محصول جدید به ادغام دانش و عدم یادگیری سازمانی نیاز دارد، اما اندازه شرکت به تنهایی کافی نیست و باید همراه با سازوکارهای ارتباطی و مشارکتی باشد.

کلیدواژه ها:

شدت رقابت ، ادغام دانش ، عدم یادگیری سازمانی ، توسعه محصول جدید