بکارگیری تحلیل پوششی داده های معکوس اوزان مشترک جهت ادغام با هدف همگن سازی نمره کارایی (مورد مطالعه: شعب بانک)

افزایش بیش از اندازه تعداد واحدهای یک سازمان به دلیل مواردی چون افزایش هزینه ها، کاهش مطلوبیت مدیریتی، کاهش قدرت بازار، مدیران را مجبور به اتخاذ تصمیم هایی جهت بازبینی در ساختار سازمان و کوچک سازی مجموعه تحت مدیریتشان می کند. در این مسیر فرایند ادغام یکی از راهکارهایی است که مدیران در پیش می گیرند. این محدودیت ها به ویژه در زمینه ی برنامه ریزی ادغام بانک ها، که نیازمند تحلیل سناریوهای "چه می شود اگر" و تعیین منابع مطلوب پس از ادغام است، اهمیت بیشتری می یابد. در این راستا در پژوهش حاضر از یک رویکرد مبتنی بر تحلیل پوششی داده های معکوس مبتنی بر اوزان مشترک برای ادغام استفاده شده است. در این پژوهش مدلی ارائه شد که ترکیب بهینه ورودی ها و خروجی های واحدهای ادغام شونده برای تشکیل واحد ادغامی جدید را تعیین می کند و اوزان ورودی ها و خروجی ها به گونه ای تعیین می شود که نمرات کارایی واحدها بعد از فرایند ادغام، همگن و دارای پراکندگی کم باشد. برای قابلیت کاربرد مدل پژوهش از داده های واقعی مربوط به ۴۲ بانک حوزه خلیج فارس استفاده شد. و نتایج با پژوهش های قبل مقایسه و تحلیل شد. مدل تحقیق با استفاده از نرم افزار لینگو نسخه ۱۱ حل گردید.

کلیدواژه ها:

ادغام ، تحلیل پوششی داده ها ، تحلیل پوششی داده های معکوس ، اوزان مشترک