ارزیابی کارایی و پیشرفت شرکت های برتر صنعت بیمه ایران با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) و شاخص مالم کوئیست طی سال های ۱۴۰۳-۱۴۰۲

بیمه به عنوان یکی از ستون های اصلی توسعه اقتصادی، علاوه بر تامین امنیت مالی افراد و سازمان ها، نقش حیاتی در پایداری نظام مالی، کاهش ریسک های اقتصادی و تسهیل گردش سرمایه دارد. شرکت های بیمه با جمع آوری حق بیمه از اقشار مختلف جامعه و جبران خسارت ها، نه تنها امنیت مالی ایجاد می کنند بلکه به افزایش کارایی سایر بخش های اقتصادی نیز کمک می کنند. ارزیابی عملکرد و کارایی شرکت های بیمه، به مدیران امکان می دهد منابع انسانی و مالی را بهینه کنند، فرآیندهای داخلی و مدیریت ریسک را بهبود دهند و نقاط ضعف و قوت سازمان را شناسایی کنند. این پژوهش به بررسی کارایی پنج شرکت بیمه ایرانی (ایران، آسیا، دانا، البرز و دی) در سال های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ پرداخته است. برای این منظور از تحلیل پوششی داده ها (DEA) با مدل خروجی محور BCC استفاده شده و تغییرات کارایی شرکت ها با شاخص مالم کوئیست اندازه گیری شده است. داده های پژوهش شامل ورودی ها (تعداد کارکنان، میزان دارایی و تعداد بیمه نامه ها) و خروجی ها (حق بیمه صادره، خسارت پرداختی و ضریب خسارت) می باشد. نتایج نشان می دهد که کارایی شرکت ها در بهره برداری از منابع و افزایش خروجی ها تفاوت های قابل توجهی دارد و برخی شرکت ها با بهبود فرآیندهای داخلی و مدیریت ریسک می توانند عملکرد خود را ارتقا دهند. مقایسه سال های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ همچنین روند پیشرفت و پسرفت شرکت ها را مشخص می کند و امکان برنامه ریزی راهبردی برای افزایش کارایی در دوره های آتی را فراهم می سازد. یافته ها می توانند به مدیران صنعت بیمه در بهبود تصمیم گیری عملیاتی، تدوین استراتژی های توسعه و بهینه سازی منابع کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها (DEA) ، BCC ، شاخص مالم کوئیست ، صنعت بیمه ، کارایی ، مدیریت ریسک ، ضریب خسارت