مطالعه رویکرد برنامه ریزی آرمانی برای ارزیابی متقاطع واحدهای تصمیم گیری در تحلیل پوششی داده ها

یکی از مسائل اساسی در تحلیل پوششی داده ها، رتبه بندی واحدهای کارا است. ارزیابی کارایی متقاطع به عنوان یکی از مشهورترین رویکردها برای تمایز قائل شدن بین واحدهای کارا مطرح شده است. با این حال، وجود جواب های بهینه چندگانه برای ضرایب وزنی در مرحله اول ارزیابی، منجر به ابهام در نمرات ارزیابی متقاطع و در نتیجه رتبه بندی نهایی می شود. این مطالعه با هدف بررسی این نقص، مدل های برنامه ریزی آرمانی را برای استفاده در مرحله دوم فرآیند ارزیابی متقاطع نشان می دهد. این امر امکان انتخاب هوشمندانه ترین مجموعه وزن ها را از میان جواب های بهینه متعدد فراهم می آورد. برای اعتبارسنجی مدل پیشنهادی، مثال عددی ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که مدل های برنامه ریزی آرمانی پیشنهادی می توانند با ایجاد تمایز معنادار بین واحدها، رتبه بندی دقیق تر و قابل اتکاتری را ارائه دهند و به تصمیم گیرندگان، امکان ارزیابی عملکرد واحدها را تحت سناریوهای رقابتی مختلف دهند.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، کارایی متقاطع ، برنامه ریزی آرمانی ، رتبه بندی