شناسایی و اولویت بندی عوامل شکست استارتاپ ها با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)

استارتاپ ها به عنوان بازیگران کلیدی اقتصاد نوآوری، نقشی اساسی در ایجاد ارزش و رشد اقتصادی دارند، با این حال نرخ بالای شکست آن ها ضرورت تحلیل دقیق عوامل موثر بر عدم موفقیت را برجسته می کند. هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی عوامل شکست استارتاپ ها می باشد. ساختار عوامل، شاخص ها و داده های اولیه این مطالعه به طور کامل بر اساس تحقیق لطیف پور و استخریان حقیقی (۱۴۰۳) استخراج شده است، پژوهشی که با مرور ۴۵ مطالعه معتبر، مهم ترین عوامل شکست استارتاپ ها را شناسایی و دسته بندی کرده و آن ها را با استفاده از نرم افزار اطلس تی تحلیل کرده است. در ادامه، همان ساختار سلسله مراتبی مقاله مبنا، شامل «هدف»، «عوامل اصلی» و «شاخص های فرعی»، بازسازی شد و ماتریس های مقایسه زوجی بر اساس آن طراحی گردید. برای رتبه بندی عوامل، روش تحلیل سلسله مراتبی فازی به کار گرفته شد تا ابهام و عدم قطعیت موجود در قضاوت های انسانی با دقت بیشتری مدیریت شود. نتایج نشان داد مدیریت ضعیف و ناکارآمد تیم با وزن ۰.۳۵۹۷ مهم ترین عامل شکست استارتاپ هاست. پس از آن، کمبود منابع مالی با وزن ۰.۲۱۸۳ و مشکلات فنی، تیم نامناسب و فقدان نوآوری با وزن ۰.۱۹۸۳ قرار گرفتند و عوامل بازار با وزن ۰.۱۴۳۸ و مسائل قانونی با وزن ۰.۰۷۲۶ در رتبه های بعدی قرار دارند. یافته ها بیانگر آن است که استفاده از FAHP دقت تحلیل را در شرایط ابهام افزایش داده و می تواند برای بنیان گذاران، سرمایه گذاران و سیاست گذاران در جهت کاهش نرخ شکست و تقویت پایداری استارتاپ ها کاربردی و راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

استارتاپ ، عوامل شکست ، اولویت بندی ، تحلیل سلسله مراتبی فازی