کشاورزی هوشمند با IOT

براساس مطالعات، کشاورزی هوشمند به عنوان پارادیمی نوظهور، با بهره گیری از فناوری های پیشرفته ای چون اینترنت اشیاء (IOT) و هوش مصنوعی، پاسخی به چالش های جهانی امنیت غذایی و پایداری محیطی است. این سیستم داده محور و خودکار، مبتنی بر یک معماری سلسله مراتبی سه لایه (ادراک، شبکه و کاربرد) عمل می کند. کاربردهای IOT در حوزه هایی مانند آبیاری هوشمند (کاهش %۳۰-۴۰ مصرف آب)، پایش سلامت محصول (دقت %۹۲) و مدیریت دام (کاهش %۲۲ هزینه های دامپزشکی) نتایج قابل توجهی در بهینه سازی مصرف نهاده ها و افزایش بهره وری نشان داده اند. با این حال، پذیرش فناوری در بین کشاورزان یکدست نیست و مطالعات، آنان را به چهار "دسته پذیرندگان"، "مقبول کنندگان"، "نادیده گیرندگان" و "محتاطان" تقسیم می کند. پیاده سازی با چالش های متعددی از جمله ناهنگونی سخت افزارها، مشکلات امنیتی، هزینه های اولیه بالا و محدودیت پوشش شبکه روبرو است. چشم انداز آینده بر یکپارچه سازی هوش مصنوعی و بلاکچین، توسعه راه حل های کم مصرف، تمرکز بر رایانش لبه و تدوین استاندارهای یکپارچه متمرکز است. تحقق موفق این پارادایم مستلزم رویکردی یکپارچه است که پیشرفت های فنی را با درک نیازهای ذینفعان محلی و الزامات پایداری محیطی تلفیق نمایید.

کلیدواژه ها:

کشاورزی هوشمند ، اینترنت اشیاء ، هوش مصنوعی ، امنیت غذایی ، پایداری محیطی