پیشگیری از قتل و جنایت مرتبط با حاشیه نشینی

از آنجا که حاشیه نشینی خاص کشور ما نیست تلاش های مربوط به حل آن سابقه زیادی دارد. این تلاش ها را می توان بصورت یک پیوستار در نظر گرفت که در یک سوی آن نادیده گرفتن و تلاش برای نابودی و پراکنده کردن این اجتماعات است و در سوی دیگر تلاش برای ارائه مسکن، امکانات و شرایط زندگی به آنان است. البته هر کشور با توجه به امکانات اقتصادی و شرایط سیاسی خود یک راه حل برمی گزیند. بعنوان مثال در کشورهای اروپایی که توان اقتصادی بالاتری در مقایسه با کشورهای کم توسعه یافته دارند سعی می شود از طریق خانه های بین، راه مراکز خیریه... به حاشیه نشینی ها و بی خانمانی سروسامان بدهند. نظریه پردازان غربی اعتقاد دارند ساکنان حاشیه نشین ها مردمی بیجا، آواره و رانده شده اند که مانند خس و خاشاک بر سیل مهاجرت از روستاها کنده و به شهرها آورده شده اند بدون اینکه در جامعه مدرن پذیرفته شده باشند. به نظر این گروه حاشیه نشینی از جمله عوارض جانبی گذار جوامع سنتی به سوی جوامع صنعتی و شهری مدرن است و چنین تحول عظیمی بدون عوارض جانبی امکان پذیر نخواهد بود. سیر منطقی این نظریه رهاسازی حاشیه نشینان به حال خود است تا اینکه دست نامرئی بازار فکری به حال آنان نماید و یا حداکثر محلی برای اجرای برنامه های تسکین دهنده جهت کاستن از خطر انفجار این بمب ساعتی باشند. هدف اصلی از نگارش این مقاله بررسی عوامل موثر در پیشگیری از قتل و جنایت مرتبط با حاشیه نشینی و نتایج این تحقیق نیز در جهت تایید فرضیه های این پژوهش بوده که بین عوامل موثر حاشیه نشینی و گرایش به رفتار بزهکارانه، قتل و جنایت، عوامل موثر حاشیه نشینی و عوامل محیطی و خانوادگی در مناطق حاشیه نشین و عوامل آموزشی و فرهنگی در مناطق حاشیه نشین رابطه ی معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، قتل ، ارتکاب جرم ، رفتار بزهکارانه ، عوامل محیطی