بررسی تحلیلی تنظیم هیجان از نگاه روانشناسی و حقوقی

اختلال های هیجانی اختلال های روانی عودکننده ای هستند که در بلندمدت می توانند تاثیرات منفی برای افراد داشته و جامعه را به سمت جامعه ای ناشاد و ناکارا پیش ببرد. از دیرباز اختلالات روانی را معادل اختلالات هیجانی تلقی کرده اند؛ و این امر شاید به اهمیت جایگاه هیجان و نمود هیجانی در کلیه اختلالات روانشناختی برگردد. یک مفهوم حائز اهمیت در درک ماهیت اختلال های هیجانی، تنظیم هیجانی است و منظور از تنظیم هیجانی راهبردهایی است که افراد از آنها برای وقوع، تجربه، شدت و چگونگی ابراز دامنه گسترده ای از هیجان ها استفاده می کنند. تنظیم و بدتنظیمی هیجانی نقش مهمی در تداوم اختلال های هیجانی ایفا می کند. افرادی که در خصوص چگونگی ابراز و تجربه هیجان های خود مشکل دارند بیشتر از راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان مانند سرکوبی یا اجتناب، پنهان کردن و یا نادیده گرفتن آنها استفاده می نمایند که با پیامدهای منفی توام است. در صورتی که افراد یاد بگیرند تا هیجانات خود را به گونه مثبت تری تجربه کنند، هیجان مثبت عمومی افزایش یافته، ارتکاب به جرم کاهش یافته و جامعه از نشاط، بالندگی، کارایی و پویایی برخوردار خواهد شد. دستیابی به این مهم علاوه بر اینکه نیازمند یک برنامه ریزی همه جانبه، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است، به توانمندی های افراد در تنظیم هیجان نیز برمی گردد. ما در این پژوهش با توجه به اهمیت و ضرورت بحث به روش توصیفی و تحلیلی به بررسی تحلیلی تنظیم هیجان از نگاه روانشناسی و حقوقی می پردازیم.

کلیدواژه ها:

هیجان ، تنظیم هیجان ، روانشناسی ، حقوق