نقش مداخلات و حمایت های روان شناختی ساختاریافته در کاهش نرخ تکرار جرم بزهکاری در میان نوجوانان بزهکار

این پژوهش با هدف تبیین و ارزیابی نقش مداخلات و حمایت های روان شناختی ساختاریافته در کاهش نرخ تکرار جرم بزهکاری (مجدد) در میان نوجوانان بزهکار انجام شده است. این تحقیق با رویکرد کیفی و ماهیت توصیفی-تحلیلی اجرا شده است. در بخش نظری منابع علمی معتبر (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵) و مدل های تخصصی نظیر «ریسک نیاز - پاسخگویی (RNR)» واکاوی شدند. در بخش میدانی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، داده ها گردآوری و به روش تحلیل مضمون کدگذاری و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازسازی شناختی با هدف اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه و تحریف های شناختی، کلیدی ترین عامل در کاهش تکانشگری و بهبود توانایی حل مسئله در نوجوانان است، همچنین رویکردهای موج سوم روان شناسی نظیر «ذهن آگاهی» و «درمان مبتنی بر شفقت» با کاهش سطح شرم سمی و ایجاد وقفه میان محرک های محیطی و واکنش های رفتاری، تاب آوری نوجوان را در برابر ناملایمات افزایش می دهند.

کلیدواژه ها:

پیشگیری ، تکرار جرم ، نوجوانان ، حمایت های روان شناختی