تحلیل جرم شناختی فساد سیستمی و تاثیر آن بر اعتماد عمومی

این مقاله به تحلیل جرم شناختی رابطه ویرانگر و دوسویه میان فساد سیستمی و اعتماد عمومی می پردازد. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مبانی نظری جرم شناختی نشان می دهد که فساد سیستمی به مثابه پدیده ای ریشه دار در کاستی های ساختاری نظیر فقدان شفافیت و پاسخگویی از یک انحراف فردی به هنجاری نهادینه شده در نظام حکمرانی تبدیل می شود، سپس سازوکارهای تاثیرگذاری این پدیده بر زوال اعتماد عمومی را از دو مسیر مستقیم مشروعیت زدایی از نهادهای حاکمیتی و غیرمستقیم ترویج بی هنجاری اجتماعی، تضعیف حاکمیت قانون و کاهش مشارکت عمومی کالبدشکافی می کند. در ادامه مجموعه ای از راهکارهای جرم شناختی در دو سطح پیشگیرانه (شفافیت، پاسخگویی و نظارت اجتماعی) و واکنشی (اصلاح نظام عدالت کیفری، حمایت از افشاگران و بازگرداندن دارایی ها) برای شکستن این چرخه معیوب ارائه می گردد. یافته ها موید آن است که مبارزه با فساد سیستمی نه یک انتخاب فنی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای ترمیم سرمایه اجتماعی و تضمین مشروعیت و پایداری نظام حکمرانی است.

کلیدواژه ها:

فساد سیستمی ، اعتماد عمومی ، جرم شناسی ، سرمایه اجتماعی ، حاکمیت قانون