عوامل ساختاری و اساسی در شکل گیری و تداوم وضعیت بی تابعیتی در نظام بین الملل معاصر

عوامل ساختاری و اساسی در شکل گیری و تداوم وضعیت بی تابعیتی در نظام بین الملل معاصر به شمار می رود. این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی - حقوقی و با تکیه بر اسناد بین المللی حقوق بشر و رویه نهادهای نظارتی و قضایی به بررسی تعهدات ایجابی دولت ها در تضمین حق بر هویت حقوقی و نقش آن در پیشگیری از بی تابعیتی می پردازد. برخلاف رویکرد سنتی که تعهدات دولت ها را عمدتا به خودداری از نقض حقوق محدود می کرد، یافته های پژوهش نشان می دهد که تضمین موثر حق بر هویت حقوقی مستلزم شناسایی تعهدات ایجابی، فعال، مستمر و ساختاری برای دولت هاست. این تعهدات شامل ایجاد و تقویت نظام های جامع ثبت احوال، رفع موانع حقوقی و اداری ثبت، تولد، اصلاح قوانین تبعیض آمیز تابعیت و اتخاذ سیاست های پیشگیرانه در قبال گروه های آسیب پذیر است. مقاله استدلال می کند که هویت حقوقی باید به عنوان حقی پیشینی و مستقل از تابعیت مورد شناسایی قرار گیرد؛ حقی که عدم تضمین آن می تواند به نقض زنجیره ای سایر حقوق بنیادین منجر شود. در نهایت نتیجه گیری می شود که پذیرش و اجرای تعهدات ایجابی دولت ها در این حوزه نه تنها تعهدی برخاسته از اسناد بین المللی حقوق بشر، است بلکه ابزاری کلیدی برای مقابله موثر با پدیده بی تابعیتی و ارتقای کرامت انسانی در سطح ملی و بین المللی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هویت حقوقی ، بی تابعیتی ، تعهدات ایجابی دولت ها ، حقوق بین الملل حقوق بشر ، حق بر تابعیت