بررسی پایداری مکانیکی و شیمیایی غشاهای نانوکامپوزیتی پلی سولفون با گرافن اکساید در شرایط عملیاتی اسمز معکوس

بررسی در این پژوهش پایداری مکانیکی و شیمیایی غشاهای نانوکامپوزیتی پلی سولفون گرافن اکساید در شرایط عملیاتی اسمز معکوس شد. غشاها با مقادیر مختلف گرافن اکساید (۰، ۰/۱، ۰/۵ و ۱ درصد وزنی) به روش جدایش فازی ساخته و با کدهای M۰ تا M۳ نام گذاری شدند. نتایج آنالیزها SEM، EDX، AFM، XRD، FT-IR و زاویه تماس نشان داد که افزودن گرافن اکساید سبب بهبود خواص سطحی و افزایش آب دوستی غشا می شود به طوری که زاویه تماس با افزایش ۱ درصد GO حدود ۲۵٪ کاهش یافت. همچنین افزایش فشار عملیاتی از ۶ به ۱۰ بار موجب افزایش شار آب عبوری و بهبود عملکرد جداسازی شد؛ بیشترین شار آب برای غشای M۳ در فشار ۱۰ بار و زمان ۶۰ دقیقه برابر ۲۳/۳۶۵ L/m۲ به دست آمد. در بررسی رفتار جداسازی، کمترین پس زنی نمک برای NaCl در غشای MO و بیشترین آن برای MgCl۲ در غشای M۲ مشاهده شد. در مجموع نتایج نشان دادند که افزودن گرافن اکساید موجب بهبود پایداری مکانیکی، شیمیایی و عملکرد جداسازی غشا در فرآیند اسمز معکوس می شود.

کلیدواژه ها:

غشا ، پلی سولفون ، گرافن اکساید ، اسمز معکوس ، پایداری مکانیکی ، پایداری شیمیایی