ارزیابی چالش های اجرایی قراردادهای IPC و ارائه مدل پیشنهادی برای بهبود کارایی حقوقی و اقتصادی آنها

صنعت نفت و گاز ایران به دلیل پیچیدگی های حقوقی اقتصادی و فناورانه نیازمند الگوهای قراردادی کارآمد است. قراردادهای آی پی سی در پاسخ به کاستی های بیع متقابل طراحی شد تا با افزایش مدت قرارداد، ارتقای نقش پیمانکار در مدیریت، میدان توجه به فناوری و اصلاح نظام مالی زمینه جذب سرمایه را تقویت کند؛ با این حال در عمل با ابهام در ماهیت حقوقی سازوکار حل و فصل اختلافات، ریسک های مخزنی، پیچیدگی رابطه عامل و غیرعامل، بوروکراسی اداری و تاثیر تحریم ها مواجه است. هدف پژوهش ارزیابی این چالش ها و ارائه مدلی اصلاحی برای بهبود کارایی حقوقی و اقتصادی آی پی سی است. یافته ها نشان می دهد موفقیت این الگو مستلزم رویکردی بین رشته ای است که همزمان اصلاحات در چهار محور شفافیت حقوقی، رژیم مالی و پاداش عملکرد، ترتیبات مدیریتی عملیات مشترک و تقویت ثبات و شفافیت نهادی را در بر گیرد. نتیجه آن که آی پی سی تنها با اجرای این اصلاحات می تواند به چارچوبی پایدار و جذاب برای سرمایه گذاری تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

قراردادهای آی پی سی ، کارایی حقوقی و اقتصادی ، چالش های اجرایی ، مدل اصلاحی قراردادهای نفتی