فرمولاسیون سیال تزریقی در مخازن کربناته با فرمولاسیون بهینه آب هوشمند و سامانه های نانوسیالی-سورفکتانتی

مخازن کربناته با دربرگیری بیش از ۶۰ درصد ذخایر نفت، جهان به دلیل ترشوندگی نفت دوست و شرایط سخت مخزن، بازیافت پایینی دارند. این مقاله مروری با هدف بررسی پیشرفت های اخیر در کاربرد هم افزای آب هوشمند، نانوذرات سیلیکا و مایعات یونی فعال سطحی در ازدیاد برداشت نفت از این مخازن انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظاممند مقالات معتبر در بازه ۲۰۲۰-۲۰۲۴ است. دستاوردها نشان می دهد سامانه های سه گانه با کاهش کشش بین سطحی به کمتر از ۱mN/m و تغییر ترشوندگی به زاویه تماس زیر ۳۰ درجه بازیافت نفت را تا ۴۰ درصد افزایش می دهند. با وجود پیشرفت ها، بهینه سازی همزمان پارامترها با طراحی، آزمایش شکاف پژوهشی اصلی باقی مانده است.

کلیدواژه ها:

آب هوشمند ، نانوذرات سیلیکا ، مایعات یونی فعال سطحی ، ازدیاد برداشت نفت ، مخازن کربناته