کمپرسورهای فشار افزایی درون چاهی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

OSCONFE02_037

تاریخ نمایه سازی: 28 شهریور 1405

چکیده مقاله:

کمپرسور تقویت کننده درون چاهی یک مفهوم نسبتا جدید در تولید نفت است که یک کمپرسور گاز فشرده را مستقیما در چاه، نزدیک یا زیر منطقه تولید، قرار می دهد تا بازیابی را افزایش داده و عمر میدان را افزایش دهد. این کمپرسور فشار گاز تولیدی یا گاز + مایعات را قبل از رسیدن به سطح افزایش می دهد، به کاهش فشار برگشتی در سطح مخزن کمک می کند و باعث بهبود افت فشار و نرخ تولید می شود. فناوری کمپرسور گاز درون چاهی (DHGC) به عنوان رویکردی نوین برای حفظ فشار و افزایش نرخ تولید در میادین گازی و نفتی طی سال های اخیر توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است. این مطالعه با رویکرد مرور نظام مند، ادبیات عملکرد فنی اقتصادی و عملیاتی DHGC را بر اساس داده های پژوهش های منتشر شده در پایگاه های معتبر بین المللی ارزیابی می کند. برای این منظور مجموع داده های استخراج شده از هفت مطالعه کلیدی در سه جدول موضوعی شامل شاخص های فنی، شاخص های اقتصادی و بازگشت سرمایه و ویژگی های عملیاتی و شرایط میدان دسته بندی شد. تحلیل نتایج نشان داد که بیشینه افزایش فشار ته چاه (ABHP) در میادین با فشار اولیه بالا و ساختار شبکه حلقوی یا هیبریدی گزارش شده است و همین شاخص فنی در صورت همزمانی با طراحی بهینه و مکان یابی دقیق کمپرسورها منجر به بهبود پایدار تولید می شود. در بعد اقتصادی پروژه هایی که طراحی فنی آنها متناسب با شرایط محیطی و عملیاتی میدان بوده حتی با ABHP متوسط توانسته اند بازده سرمایه گذاری کمتر از ۲.۵ سال را رقم بزنند. شرایط عملیاتی و اقلیمی نقش اساسی در تعیین دوام و پایداری عملکرد داشتند؛ به طوری که پیچیدگی نگهداری در محیط های بیابانی یا بسیار سرد بخش قابل توجهی از مزیت اقتصادی را کاهش داده است. مرور نتایج همچنین فقدان داده های بلندمدت بیش از پنج سال را به عنوان شکاف تحقیقاتی مهم شناسایی کرد که می تواند مسیر مطالعات آینده را ترسیم کند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که موفقیت DHGC متکی بر همگرایی سه گانه طراحی شبکه، مکان یابی کمپرسور و مدیریت هزینه های چرخه عمر است و بدون تلفیق این ابعاد تضمین بهره وری بلندمدت ممکن نخواهد بود. این نتیجه گیری علاوه بر غنی سازی ادبیات موضوع، مبنایی برای تصمیم گیری در سیاست گذاری و سرمایه گذاری در پروژه های فشار افزایی درون چاهی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

کمپرسور گاز درون چاهی ، ABHP ، بازگشت سرمایه ، بهینه سازی شبکه ، انتقال شرایط عملیاتی میدان

نویسندگان

عباس گزمه

رئیس نظارت بر تولید گاز دریا (POGC) مدیریت نظارت بر تولید شرکت ملی نفت ایران مدیر فنی شرکت نفت مناطق مرکزی