گروه بندی سنگ مخازن کربناته - مطالعه موردی یکی از مخازن کشور جهت مشخصه سازی بهتر مدل سنگ

این پژوهش با هدف بازبینی و بهینه سازی گروه بندی سنگی در یکی از مخازن کربناته کشور انجام شد؛ مخازنی که به دلیل ناهمگنی فابریک، طیف گسترده ی انواع تخلخل و رفتار پیچیده ی جابجایی سیال به رویکردی تلفیقی استاتیک-دینامیک نیاز دارند. مسئله ی مطالعه، محوری همپوشانی و ناسازگاری بخشی از پاسخ های آزمایش های ویژه و معمول به ویژه در فشار موئینگی و تراوایی نسبی بود که برآورد اشباع باقیمانده در آشام خودبه خودی را مخدوش می کرد و اتکاپذیری برخی رویه های مرسوم نسخه های پایه ی DRT و BVW را کاهش می داد. برای رفع این چالش چارچوبی چندروشی پیاده سازی شد که شامل لورنز اصلاح شده با حفظ چینه شناسی (SMLP) و روش DRT بود. هم ارزیابی نتایج با تفسیر پتروفیزیکی چاه ها و منحنی های فشار موئینگی، مبنای کالیبراسیون و اعتبارسنجی را فراهم کرد. در مقیاس میدانی نبود رابطه ی خطی پایدار میان تراوایی افقی و تخلخل و ناهمگنی بین چاهی تایید شد؛ در عین حال تراوایی عمودی در RCAL همبستگی بهتری با تخلخل نشان داد. توزیع فراوانی تخلخل غالبا در بازه ی %۲۰-۳۲ داشت، هرچند در برخی چاه ها پیک های پایین تری (۶-۵) مشاهده شد. روش DRT هشت ناحیه ای تخلخل-تراوایی ترسیم کرد و تمرکز داده ها عمدتا در بازه ی ۲-۳ DRT قرار گرفت. تحلیل SMLP با تکیه بر مقاطع مغزه ای پیوسته، سه تا چهار واحد جریانی را آشکار کرد؛ نواحی پرشیب به عنوان زون های «سرعت» و نواحی کم شیب به عنوان زون های «بسته تله ای» تفسیر شدند.

کلیدواژه ها:

گروه بندی سنگ ، روش SMLP ، روش DRT ، آزمایش ویژه ، آزمایش معمول