واکاوی حقوقی و مدیریتی عوامل تاخیر در پروژه های استراتژیک مایع سازی گاز طبیعی؛ درس آموخته هایی از پروژه Iran LNG

گذشت پروژه Iran LNG به عنوان بزرگترین پروژه مایع سازی گاز، ایران علی رغم پیشرفت های فیزیکی در بخش های جنبی، بیش از ۱۷ سال هنوز به بهره برداری نرسیده است. هدف این مقاله شناسایی خلاهای قراردادی و چالش های حقوقی مدیریتی است که منجر به این توقف طولانی مدت شده است. این تحقیق با رویکردی تحلیلی تطبیقی، ساختار قراردادی پروژه و تاثیر عوامل خارجی نظیر تحریم های بین المللی و تغییرات حاکمیتی را بر تعهدات طرفین بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که وابستگی شدید به لایسنس های خارجی در متن قرارداد، عدم پیش بینی مکانیزم های جایگزین (Backup Plan) در زمان فورس ماژور و نوسانات در مدل های تامین مالی از اصلی ترین دلایل اطاله پروژه بوده اند. در نهایت این مقاله مدل قراردادی نوین و منعطفی را پیشنهاد می دهد که در آن مدیریت ریسک فناوری و انتقال دانش فنی به گونه ای تدوین شود که پروژه های مگا استراتژیک در مواجهه با تنش های بین المللی دچار بن بست اجرایی نشوند.

کلیدواژه ها:

پروژه Iran LNG ، مدیریت ریسک قراردادی ، انتقال فناوری ، تحریم های بین المللی ، حقوق نفت و گاز