ارزیابی راندمان روشهای EOR در مخازن کربناته خاورمیانه با استفاده از داده های آزمایشگاهی SPE

بیشتر مخازن هیدروکربوری خاورمیانه در سنگ های کربناته با ویژگی های پتروفیزیکی پیچیده و ترشوندگی اولیه نفت دوست واقع شده اند که باعث محدودیت در بازیافت ثانویه می گردد. هدف از این پژوهش ارزیابی راندمان روش های ازدیاد برداشت (EOR) شیمیایی در این مخازن با تکیه بر تحلیل داده های آزمایشگاهی مستخرج از پایگاه اطلاعاتی SPE است. در این راستا، با استفاده از رویکرد تحلیلی - آزمایشگاهی، عملکرد روش های تزریق آب هوشمند (LoSal)، پلیمر و سورفکتانت به صورت انفرادی و هیبریدی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که در مخازن کربناته مکانیسم های تغییر ترشوندگی و کاهش کشش بین سطحی (IFT) در حضور یون های فعال و نانوذرات نقشی کلیدی در آزادسازی نفت محبوس دارند. تحلیل ها حاکی از آن است که روش های هیبریدی نظیر سیستم های نانوشیمیایی قادرند تا ۲۵ درصد افزایش بازیافت (OOIP) را در شرایط سخت دمایی و شوری بالای مخازن منطقه رقم بزنند. همچنین بحث در مورد پدیده های جذب سطحی و ناهمگنی ساختاری (شکستگی ماتریکس) نشان داد که استراتژی های عملیاتی نظیر تزریق متناوب شیمیایی (WAG) برای غلبه بر معضل انگشتی شدن لزج و افزایش نفوذ خودبه خودی ضروری است. در نهایت این مطالعه پیشنهاد می کند که ادغام نانوتکنولوژی در فرآیندهای شیمیایی و استفاده از مدل های پیش بینی کننده دقیق تر مسیر آینده بهره برداری بهینه از این مخازن را هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت (EOR) ، مخازن کربناته ، تزریق شیمیایی ، نانوذرات ، ترشوندگی ، خاورمیانه ، SPE