بهبود قابلیت اطمینان تجهیزات حیاتی در صنعت نفت با رویکرد نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان (CM)

صنعت نفت به عنوان رکن حیاتی اقتصاد کشور، نیازمند نگهداری کارآمد برای کاهش توقفات و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات است. این پژوهش به بررسی رویکرد نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان (RCM) پرداخته و نقش آن در بهبود عملکرد تجهیزات حیاتی را تبیین می کند. شاخص های MTBF، MTTR و دسترس پذیری تحلیل شده و با استفاده از روش FMEA الگوهای خرابی شناسایی و اولویت بندی شده اند. مطالعه موردی بر تجهیزات نفتی نشان می دهد اجرای RCM سبب کاهش هزینه ها، کاهش توقفات اضطراری و افزایش ضریب اطمینان می شود. در پایان پیشنهادهایی برای توسعه و بهبود این رویکرد ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

قابلیت اطمینان ، تحلیل علل ریشه ای ، نگهداری مبتنی بر ریسک ، RCM