طراحی و تبیین مدل هوشمند پرورش استعدادهای سازمانی و ارزیابی عملکرد کارکنان با بهره گیری از رویکرد منطق فازی

در دنیای رقابتی، امروز شناسایی و پرورش استعدادهای سازمانی و ارزیابی دقیق عملکرد کارکنان به یکی از چالش های اساسی مدیریت منابع انسانی تبدیل شده است. محدودیت های مدل های ارزیابی سنتی در مواجهه با داده های کیفی و مبهم، ضرورت استفاده از ابزارهای هوشمند را دوچندان کرده است. مقاله حاضر با هدف تبیین یک مدل جامع به بررسی نقش منطق فازی در بهبود فرآیندهای مدیریت استعداد و ارزیابی عملکرد می پردازد. این پژوهش که با روش مروری انجام شده نشان می دهد که ترکیب الگوریتم های استنتاج فازی با روش های بهینه سازی نوین می تواند دقت ارزیابی ها را به شکل معناداری افزایش دهد. یافته ها حاکی از آن است که مدل های هوشمند نه تنها خطاهای انسانی و ذهنی را در ارزیابی کاهش می دهند بلکه با ایجاد یک پل ارتباطی میان شاخص های کمی و کیفی، بستری مناسب برای ارتقای استراتژی های پرورش استعداد فراهم می کنند. در نهایت این مدل به سازمان ها کمک می کند تا با نرخ حفظ بالاتر و رضایت شغلی بیشتر در مسیر توسعه پایدار حرکت کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، ارزیابی عملکرد ، منطق فازی ، سیستم های هوشمند ، مدل سازی سازمانی