ساخت پلت (گلوله های) سوختی از پسماندهای زیستی برای تولید انرژی سبز

پتانسیل زیست توده به شکل گلوله های (پلت) سوختی به عنوان یک جایگزین پایدار برای تولید انرژی سبز بررسی و ارزیابی شده است. این مطالعه، تاثیر ترکیب زیست توده و افزودن پیوند دهنده (چسب) را بر استحکام، ارزش حرارتی و دوام گلوله های زیست توده ارزیابی می کند. سه نوع زیست توده شامل چوب بلال ذرت، گل آفتابگردان و پوست گردوی خشک و سه پیوند دهنده (۲ تا ۶ درصد وزنی) شامل روغن پخت وپز ضایعاتی، روغن موتور ضایعاتی و روغن برای ساخت گلوله های زیست توده استفاده شدند. گلوله های پوست گردوی آسیاب شده بالاترین ارزش حرارتی اما کمترین استحکام را نشان دادند که با افزودن چوب بلال و ضایعات آفتابگردان بهبود یافت. در مقابل، گلوله های آفتابگردان استحکام خوبی داشتند اما حداقل ارزش حرارتی را نشان دادند که با افزودن پوست گردو بهبود یافت. زیست توده آفتابگردان به عنوان بهبوددهنده استحکام و پوست گردو به عنوان افزایش دهنده ارزش حرارتی عمل کردند. زیست توده چوب بلال هم استحکام و هم ارزش حرارتی را برای گلوله ها فراهم کرد. در مورد پیوند دهنده ها، افزایش قابل توجهی در استحکام گلوله های پوست گردو با افزودن روغن پارافین در مقایسه با گلوله های آفتابگردان و چوب بلال مشاهده شد، در حالی که روغن پخت وپز و روغن روان کننده ضایعاتی کاهش جزئی در استحکام تمام گلوله های زیست توده نشان دادند. ماده پارافین به عنوان چسب بهبوددهنده استحکام عمل کرد در حالی که روغن پخت وپز ضایعاتی و روغن روان کننده ضایعاتی عامل افزایش ارزش حرارتی گلوله ها بودند.

کلیدواژه ها:

زیست توده ، گلوله های سوختی ، ارزش حرارتی ، پیوند دهنده