پیش بینی تخلخل در ساخت افزایشی ذوب لیزری انتخابی با رویکرد یادگیری ماشین

در این پژوهش تخلخل قطعات فولاد زنگ نزن ۳۱۶L تولید شده با فناوری ساخت افزایشی ذوب لیزری انتخابی با استفاده از مدل های رگرسیون خطی KNN و SVM پیش بینی شد. در این پژوهش توان، لیزر، سرعت اسکن و فاصله بین خطوط اسکن به عنوان داده های ورودی و تخلخل نسبی استخراج شده از تحلیل میکروسکوپی به عنوان خروجی مدل ها به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که هر سه مدل دقت محدودی در پیش بینی تخلخل دارند و مدل SVM با مقدار منفی R۲ ضعیف ترین عملکرد را ارائه داد. این مطالعه بیان می کند که برای دستیابی به پیش بینی قابل اتکا نیاز به داده های گسترده تر و مدل های پیچیده تر است.

کلیدواژه ها:

ساخت افزایشی ، یادگیری ماشین ، تخلخل