تاثیر آنیل بین بحرانی متناوب بر تعادل استحکام انعطاف پذیری در فولادهای دوفازی مورد استفاده در بدنه خودرو

در این پژوهش تاثیر آنیل بین بحرانی متناوب بر ریز ساختار و تعادل استحکام- انعطاف پذیری فولادهای دوفازی مورد استفاده در بدنه خودرو بررسی شد. نمونه ها تحت دو عملیات آنیل بین بحرانی پیوسته و متناوب در دماهای ۸۷۰ درجه سانتی گراد به مدت ۶۰ دقیقه و ۷۵۰ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ دقیقه (۳) سیکل ۱۰ دقیقه در نمونه متناوب قرار گرفتند و نتایج با نمونه های اولیه ریخته گری، نورد گرم و نورد سرد شده مقایسه شد. بررسی های ریز ساختاری نشان داد که ریزدانه شدن فریت، توزیع یکنواخت مارتنزیت و کاهش تفاوت رفتار مکانیکی فازها موجب بهبود تعادل استحکام انعطاف پذیری در نمونه های دوفازی حاصل از آنیل بین بحرانی متناوب شده است. آزمون کشش نشان داد که استحکام تسلیم و کششی نهایی در نمونه آنیل متناوب به ترتیب حدود ۸۰۰ و ۸۵۳ مگاپاسکال و در نمونه آنیل پیوسته حدود ۷۵۰ و ۸۱۴ مگاپاسکال است. ازدیاد طول یکنواخت نمونه های آنیل شده متناوب (۲۰) و پیوسته (۱۹) نسبت به نمونه نورد سرد شده (۶) افزایش چشمگیری داشت. همچنین به دلیل تشکیل فاز سخت مارتنزیت در فولادهای دوفازی به جای فاز پرلیت در نمونه های اولیه سختی نیز از ۱۹۵ ویکرز در نمونه ریخته گری شده به بالاتر از ۳۰۰ ویکرز در نمونه های آنیل شده رسید. در نتیجه فرآیند آنیل بین بحرانی متناوب به عنوان روشی کارآمد و جدید برای دستیابی به تعادل استحکام انعطاف پذیری مناسب در فولادهای دوفازی پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

آنیل بین بحرانی متناوب ، فولاد دوفازی ، تعادل استحکام انعطاف پذیری