بهبود مقاومت به خوردگی فولادهای کم آلیاژ حاوی نیکل در محیط ترش

این پژوهش به بررسی نقش نیکل در رفتار فولادهای کم آلیاژ مورد استفاده در محیط های ترش پرداخته و فولاد ASTM A۳۵۰-LF۳ حاوی ۳.۳ تا ۳.۷ درصد نیکل را با فولاد ساده کربنی ASTM A۳۵۰-LF۲ مقایسه می کند. نمونه های تهیه شده به روش آهنگری از هر دو متریال تحت سیکل های مختلف کوئنچ تمپر در آب و روغن قرار گرفتند و آزمون های مکانیکی، ارزیابی ناخالصی ها و آزمون ترک خوردگی تنشی سولفیدی (SSC) در خصوص این نمونه ها انجام شد. نتایج نشان داد نیکل موجب ریزدانه شدن ریزساختار و افزایش استحکام و تلرانس به ویژه در نمونه کوئنچ شده در آب می شود. با وجود تشکیل شیارهای خوردگی در فولاد حاوی نیکل، ایجاد ترک SSC بیش از آنکه به مقدار نیکل وابسته باشد به سختی و استحکام مرتبط است. نمونه A۳۵۰-LF۳ کوئنچ شده در روغن با سختی کمتر، علیرغم تشکیل شیار، فاقد ترک SSC بوده و بر این اساس کنترل عملیات حرارتی نقش کلیدی در بهبود مقاومت به SSC فولادهای کم آلیاژ دارد.

کلیدواژه ها:

A۳۵۰-LF۳ ، شیار ، سختی ، SSC