تاثیر حرارت ورودی و اندازه دانه ناشی از متغیرهای جوشکاری لیزر ضربانی هم جنس فولاد زنگ نزن آستنیتی ۳۱۶L بر مقاومت به خوردگی در محیط اسید سولفوریک

فولاد زنگ نزن ۳۱۶L به علت دارا بودن عناصری مانند کروم، مولیبدن و نیکل مقاومت بالایی در برابر خوردگی از خود نشان می دهد. این ویژگی در فولادهای زنگ نزن بر اثر تشکیل یک لایه رویین حاصل می گردد همچنین جوش پذیری بالایی که در این آلیاژها وجود دارد آنها را به گزینه هایی مناسب برای استفاده در صنایع مختلفی مانند پزشکی، نفت و گاز و پتروشیمی می کند. در این پژوهش از فرایند جوشکاری لیزر ضربانی Nd:YAG برای اتصال دو فلز هم جنس ۳۱۶L استفاده شده است و اثر اندازه دانه بر خوردگی این آلیاژ مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که بر اثر افزایش حرارت ورودی و میزان EPPD عدد اندازه دانه کاهش و اندازه دانه افزایش می یابد و این امر منجر به کاهش سختی در نمونه های جوشکاری شده می گردد. کاهش اندازه دانه به علت افزایش سطح و انرژی مرز دانه ها منجر به افزایش چگالی جریان خوردگی و تشدید خوردگی یکنواخت می شود و مقاومت در برابر خوردگی یکنواخت، کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

جوشکاری لیزر ضربانی ، حرارت ، ورودی ، اندازه دانه ، خوردگی