بررسی تاثیر غلظت کربوکسی متیل سلولز و اتصال عرضی اسید سیتریک مورفولوژی و رفتار هیدروژل متشکل از این ترکیبات

کربوکسی متیل سلولز یکی از پرکاربردترین پلیمرهای زیست سازگار در تولید هیدروژل ها است و اسید سیتریک به عنوان اتصال عرضی غیر سمی و زیست پایه نقش مهمی در شبکه سازی آن ایفا می کند. بررسی اثر غلظت CMC و مقدار سیتریک اسید بر ساختار و عملکرد هیدروژل برای دستیابی به خواص مکانیکی، مورفولوژیک و تورمی مناسب در کاربردهای پزشکی، داروسازی و تصفیه آب ضروری است. این مقاله رفتار، مورفولوژی، تورم، پایداری و اندازه حفرات هیدروژل CMC/CA را تحلیل می کند. در این پژوهش هیدروژل های زیست تخریب پذیر بر پایه کربوکسی متیل سلولز (CMC) با استفاده از سیتریک اسید (CA) به عنوان کراس لینکر غیر سمی و سبز سنتز شدند. تاثیر غلظت CMC (۴، ۳ و ۵ درصد وزنی) و نسبت مولی CA/CMC (درصد) بر مورفولوژی، اندازه منافذ (تخلخل) و رفتار سوئلینگ (درجه تورم تعادلی، سینتیک تورم و قدرت مکانیکی) به صورت سیستماتیک بررسی شد. نتایج نشان داد با افزایش غلظت CMC از ۳ به ۵ درصد وزنی، متوسط قطر منافذ از ۱۸۵/۲۳ میکرومتر به ۴۲/۸ میکرومتر کاهش و تخلخل در نمونه غلظت ۴ درصد CMC بیشترین مقدار کاهش یافت. حداکثر درجه تورم تعادلی ۱۳۳/۳۵۶۷ در نمونه CMC ۵ درصد با نسبت CA/CMC=۷ به دست آمد. با توجه به تصاویر SEM نمونه ۴ درصد CMC اندازه حفرات آن یکسان و یکنواخت بود.

کلیدواژه ها:

کربوکسی متیل سلولز ، سیتریک اسید ، مورفولوژی ، SEM ، رفتار سوئلینگ