مطالعه تطبیقی بکارگیری فناوری اطلاعات در دفاتر اسناد رسمی ایران و اروپا

انسان از زمانی که به مدنیت گرایید برای تنظیم امور قراردادی خویش و جهت جلوگیری از منازعات بعدی نیازمند پیروی از قوانین و انتظامات ویژه ای بوده است نهاد تنظیم کننده اسناد، کهن ترین نهاد حقوقی است و از آن چنان اهمیتی برخوردار است که در تمام اعصار تاریخی مورد توجه بوده است و سابقه ای به قدمت تمدن بشری و ایجاد اجتماعات انسانی دارد، از زمانی که جمعیت بشر رو به فزونی نهاد و داد و ستد آغاز شد، لزوم ثبت معاملات نیز آشکار شد. این پژوهش، سعی دارد تا جایگاه و آثار ثبت نوین را در حقوق کشور بررسی نماید. از آنجا که گذار از ثبت سنتی به ثبت نوین از مجموعه اقدامات جدید و نوپایی است، قطعا چالش هایی را به دنبال دارد که باید در رفع آنها سعی و تلاش بیشتری شود. بر این اساس با مطالعه تطبیقی قوانین سایر کشورها و رویکردهای بین المللی نسبت به این اقدامات می توان با ابعاد گسترده تری از آن آشنا شده و حتی از آنها الگو برداشت. بنابراین باید دانست که با توجه به نیاز امروز جامعه و لزوم تنظیم بسیاری از اسناد در فضای مجازی، مبانی فعلی مربوط به ثبت اسناد رسمی در قانون در مورد ثبت الکترونیکی این گونه اسناد نیز مصداق پیدا می کند یا خیر؟ بدیهی است پاسخ این سوال تعیین کننده میزان اعتبار اسناد رسمی ای است که به صورت الکترونیکی ثبت می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، سیستم های اطلاعاتی ، تصمیم گیری ، تجارت الکترونیکی