اثربخشی کلاس درس معکوس بر انگیزش تحصیلی، درگیری شناختی و پیشرفت یادگیری دانش آموزان

تحولات معاصر در نظام های آموزشی، ضرورت گذر از الگوهای سنتی معلم محور به سمت رویکردهای نوین و دانش آموزمحور را بیش از پیش نمایان ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و مروری بر اثربخشی کلاس درس معکوس بر انگیزش تحصیلی، درگیری شناختی و پیشرفت یادگیری دانش آموزان تدوین شده است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی موجود بین سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ هجری شمسی و ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵ میلادی است. جامعه آماری شامل تمامی مقالات، پایان نامه ها و گزارش های علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با موضوع بود که از میان آن ها نمونه های منطبق با معیارهای ورود انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های حاصل از واکاوی متون نشان می دهد که اجرای راهبرد کلاس درس معکوس به دلیل انتقال آموزش مستقیم به خارج از کلاس و اختصاص وقت داخل کلاس به فعالیت های تعاملی، تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای انگیزش تحصیلی درونی دانش آموزان دارد. همچنین، این رویکرد به واسطه درگیر کردن سطوح بالایی پردازش اطلاعات در تاکسونومی بلوم، میزان درگیری شناختی و خودتنظیمی یادگیرندگان را به طور چشمگیری افزایش می دهد. در نهایت، تلفیق فناوری های نوین با راهبردهای یادگیری فعال در این روش، منجر به بهبود پایدار عملکرد تحصیلی و پیشرفت یادگیری دانش آموزان در دروس مختلف شده است. نتایج این مرور علمی بر ضرورت بازنگری در روش های تدریس سنتی و اتخاذ الگوهای معکوس توسط معلمان و برنامه ریزان آموزشی جهت بهبود کیفیت فرآیندهای یاددهی-یادگیری تاکید می کند.