ارزیابی تطبیقی استراتژی های مدیریت بحران در سازمان های دولتی و شهرداری ها: مطالعه مروری تجارب پساپاندمی

پاندمی کووید-۱۹ به عنوان یکی از پیچیده ترین بحران های قرن بیست و یکم، ناکارآمدی بسیاری از مدل های سنتی مدیریت بحران را در سطوح ملی و محلی آشکار ساخت. این پژوهش با هدف ارزیابی تطبیقی استراتژی های مدیریت بحران در سازمان های دولتی و شهرداری ها با تمرکز بر تجارب دوران پساپاندمی انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور سیستماتیک متون و اسناد نظری و تجربی است. یافته های حاصل از بررسی ادبیات موضوع نشان می دهد که سازمان های دولتی در دوران پساپاندمی تمایل بیشتری به سمت تمرکززدایی اداری، تقویت زیرساخت های حاکمیت دیجیتال و بازنگری در پروتکل های امنیت ملی سلامت پیدا کرده اند. در مقابل، شهرداری ها استراتژی های خود را بر پایه مدیریت محله محور، تقویت تاب آوری اجتماعی و بهره گیری از فناوری های شهر هوشمند بازتعریف نموده اند. نتایج این مطالعه مروری حاکی از آن است که شکاف میان سیاست گذاری های کلان دولت مرکزی و اقدامات اجرایی نهادهای محلی (شهرداری ها) یکی از چالش های اصلی در مدیریت بحران های پاندمیک بوده است. در دوران پساپاندمی، گذار از مدیریت بحران واکنشی به سمت مدیریت ریسک پیش دستانه و ایجاد یک نظام هماهنگ میان سازمانی به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر شناخته می شود. این مقاله نشان می دهد که موفقیت در بحران های آتی مستلزم ادغام استراتژی های انعطاف پذیر دولتی با توانمندی های عملیاتی شهرداری ها است. واکاوی تجارب جهانی و داخلی در این پژوهش بر ضرورت تدوین اسناد راهبردی مشترک و تقویت پلتفرم های تبادل داده میان این دو سطح از حاکمیت تاکید دارد تا بدین وسیله تاب آوری کلی جامعه در برابر شوک های احتمالی آینده ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، سازمان های دولتی ، شهرداری ها ، پاندمی کووید-۱۹ ، استراتژی های پساپاندمی