واکاوی مداخلات روانی اجتماعی پرستاران سلامت جامعه در ارتقای تاب آوری و رشد پس از تروما (PTG) در جمعیت های متاثر از منازعات مسلحانه یک مرور نظام مند

منازعات مسلحانه با ایجاد ترومای گسترده سلامت روان جمعیت های درگیر را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. پرستاران سلامت جامعه به دلیل حضور در خط مقدم ارائه خدمات نقش کلیدی در مداخلات روانی- اجتماعی با هدف ارتقای تاب آوری و تسهیل رشد پس از تروما (PTG) دارند. این مطالعه به روش مرور نظام مند با جستجو در پایگاه های PubMed, Scopus, Web of Science, Cochrane Library, SID و Magiran از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ با استفاده از کلیدواژه های مرتبط انجام شد. پس از غربالگری و ارزیابی انتقادی با ابزارهای CASP و JBI داده ها با روش سنتز روایتی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخلات روانی اجتماعی پرستاران از جمله حمایت عاطفی، آموزش مهارت های مقابل های، بازسازی شبکه های حمایت اجتماعی و رویکردهای فرهنگ محور تاثیر مثبتی بر افزایش تاب آوری فردی و اجتماعی و تسهیل PTG داشتند. مشارکت جامعه و آموزش تخصصی پرستاران به عنوان عوامل تسهیل کننده و کمبود منابع، ناامنی محیطی و تابوهای فرهنگی به عنوان عوامل بازدارنده شناسایی شدند. تحلیل ویژگی های جمعیت هدف، ضرورت طراحی مداخلات چندسطحی و حساس به بافت را برجسته کرد. با این حال شکاف های پژوهشی از جمله کمبود مطالعات طولی، عدم توجه کافی به گروه های آسیب پذیر مانند زنان و کودکان و فقدان پژوهش های تطبیقی بین فرهنگی قابل توجه بود. نتایج نشان داد که پرستاران سلامت جامعه ظرفیت بالایی در ارتقای تاب آوری و PTG در جمعیت های متاثر از منازعات دارند، اما اثربخشی مداخلات مستلزم بومی سازی فرهنگی، طراحی چندسطحی، آموزش تخصصی پرستاران و توسعه نظام های ارزیابی بومی است. پژوهش های آتی باید بر رفع شکاف های شناسایی شده، مطالعات طولی و توجه ویژه به گروه های آسیب پذیر متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

پرستاری سلامت جامعه ، مداخلات روانی- اجتماعی ، منازعات مسلحانه ، تاب آوری ، رشد پس از تروما