پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس تمایزیافتگی خود و کیفیت زندگی زناشویی در دانشجویان متاهل

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس تمایز یافتگی خود و کیفیت زندگی زناشویی در دانشجویان متاهل شهر تهران انجام گردید. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و از نظر هدف پژوهشی بنیادی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان متاهل شهر تهران بودند که تعداد ۱۰۰ نفر از آنها به عنوان نمونه به روش نمونه گیری در دسترس از جامعه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف، (۱۹۸۹) فرم تجدید نظر شده مقیاس کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (RDAS) و تمایزیافتگی خویشتن اسکورون و فریدلندر (۱۹۸۸) استفاده گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ به روش رگرسیون خطی گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد تمایز یافتگی خود و کیفیت زندگی زناشویی رابطه معناداری با بهزیستی روانشناختی دارد (P>۰/۰۵) به این صورت که ۲۲/۵ درصد از بهزیستی روانشناختی بر اساس تمایز یافتگی خود و کیفیت زندگی زناشویی قابل پیش بینی است لذا در بهبود بهزیستی روانشناختی باید به تمایز یافتگی خود و کیفیت زندگی زناشویی دانشجویان متاهل توجه نمود.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، تمایز یافتگی خود ، کیفیت زندگی زناشویی