پیش بینی نشاط اجتماعی بر اساس تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی نشاط اجتماعی بر اساس تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال ۱۴۰۴ بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس از بین افراد داوطلب و واجد شرایط تعداد ۱۰۰ نفر وارد مطالعه شده و به ابزارهای پژوهش پاسخ دادند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۲۰۰۲)، تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و همکاران (۲۰۰۶) بود. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که همبستگی مثبت معناداری بین نشاط اجتماعی با تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان دختر کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی کرج وجود داشت. همچنین ۳۸ درصد از واریانس نشاط اجتماعی توسط تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان تبیین شد. با توجه به نتایج پژوهش می توان اظهار کرد که جهت ارتقای نشاط اجتماعی دانشجویان باید به نقش تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان در دانشگاه نیز توجه شود.

کلیدواژه ها:

نشاط اجتماعی ، تاب آوری ، تنظیم شناختی هیجان ، دانشجویان