اثر بخشی روان درمانی مثبت نگر بر انعطاف پذیری شناختی، سرخوردگی زناشویی و رشد پس از آسیب در زنان خیانت دیده

هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی روان درمانی مثبت گرا (PPT) بر انعطاف پذیری شناختی، سرخوردگی زناشویی و رشد پس از آسیب (PTG) در زنان خیانت دیده انجام شد. روش این مطالعه از طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده کرد؛ ۴۰ زن خیانت دیده به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش دریافت کننده (n=۲۰، PPT) و کنترل دریافت کننده لیست انتظار (۲۰=n) جای گرفتند و متغیرها به ترتیب با مقیاسهای KMRS ،CFI و PTG سنجش شدند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط و MANCOVA با کوواریانس پیش آزمون تحلیل شدند. یافته های نتایج MANCOVA نشان داد که گروه آزمایش در ترکیب خطی متغیرها تفاوت معناداری با گروه کنترل دارد (۰.۰۰۱ > p). در نتایج تک متغیری مداخله PPT منجر به افزایش معنادار انعطاف پذیری شناختی (۰.۴۰۶ = (۱۲) و رشد پس از آسیب (۰.۲۹۰ = ۱۲) و کاهش معنادار سرخوردگی زناشویی (۰.۳۳۷ = m۲) در مقایسه با گروه کنترل گردید. نتایج این تحقیق روان درمانی مثبت گرا یک رویکرد درمانی موثر برای ارتقاء منابع روان شناختی مثبت و کاهش پیامدهای منفی پس از تجربه خیانت زناشویی در زنان است و می تواند به عنوان یک راهکار بالینی استاندارد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی مثبت گرا ، انعطاف پذیری شناختی ، سرخوردگی زناشویی ، رشد پس از آسیب ، زنان خیانت دیده