ADHD در محیط های دیجیتال: چالش ها و راهکارهای آموزشی برای دانش آموزان مبتلا به یادگیری بر پایه چارچوب UDL و نظریه SDT

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) پیامدهای گسترده ای بر ابعاد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به جا می گذارد. این پژوهش با هدف تدوین چارچوبی یکپارچه مبتنی بر اصول طراحی جهانی برای یادگیری (UDL Universal Design for Learning) و نظریه خود تعیین گری (SDT Self-Determination Theory) به اجرا درآمده است. روش تحقیق شامل تحلیل محتوای کیفی مبتنی بر بررسی مطالعات معتبر انجام شده بوده است. یافته ها نشان می دهد که فناوری های پیشرفته از جمله هوش مصنوعی و واقعیت مجازی در صورتی که بر اساس اصول UDL (شامل ارائه اطلاعات جامع، اشکال متنوع بیان مفاهیم و راهبردهای چندگانه درگیرسازی) و SDT (مانند تقویت خودمختاری، شکل دهی حس شایستگی و ارتقای ارتباطات اجتماعی) طراحی شوند، می توانند تمرکز و انگیزه دانش آموزان مبتلا به ADHD را بهبود بخشند. با این حال، عواملی مانند شکاف دیجیتال، چالش های اخلاقی مرتبط با فناوری و طراحی ناکارآمد رابط کاربری ممکن است تحقق این اهداف را محدود سازند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تلفیق چارچوب UDL و نظریه SDT می تواند راهکارهای موثری برای آموزش دانش آموزان مبتلا به ADHD در محیط های دیجیتال ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه و بیش فعالی ، یادگیری دیجیتال ، طراحی جهانی برای یادگیری ، نظریه خود تعیین گری ، نیازهای اساسی روان شناختی ، فناوری آموزشی