نقش میانجیگرانه خودکارآمدی در رابطه بین تاب آوری روانشناختی و راهبردهای مقابله با استرس یک مطالعه مروری

هدف این مطالعه مروری بررسی نقش میانجیگرانه خودکارآمدی در رابطه بین تاب آوری روان شناختی و راهبردهای مقابله با استرس است. تاب آوری به عنوان یکی از سازه های مثبت روان شناختی ظرفیت فرد برای سازگاری موفق با تجربیات چالش برانگیز را نشان می دهد. نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که تاب آوری مستقیما بر انتخاب راهبردهای مقابله ای کارآمد مسئله مدار تاثیر می گذارد، اما این رابطه همواره مستقیم نیست. خودکارآمدی به عنوان باور فرد به توانمندی های شخصی برای مدیریت موقعیت های دشوار، نقش میانجی مهمی را در این فرآیند ایفا می کند. این پژوهش با بررسی مبانی نظری و یافته های تجربی نشان می دهد که تقویت تاب آوری منجر به ارتقای خودکارآمدی شده و در نتیجه احتمال اتخاذ راهبردهای مقابله ای فعال و سازگارانه در مواجهه با استرس افزایش می یابد. در پایان پیامدهای کاربردی این یافته ها برای مشاوران و روانشناسان در طراحی مداخلات مبتنی بر تاب آوری و خودکارآمدی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روان شناختی ، خودکارآمدی ، راهبردهای مقابله با استرس ، مطالعه مروری ، سلامت روان