اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودتنظیمی و خودکارآمدی خلاق دانش آموزان مقطع متوسطه

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودتنظیمی و خودکارآمدی خلاق دانش آموزان مقطع متوسطه انجام گرفت. این پژوهش از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر بجنورد در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان این افراد ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده های مورد نیاز پژوهش با استفاده از پرسشنامه های خودتنظیمی پینتریچ و همکاران (۱۹۹۱) و خودکارآمدی خلاق کاسیدی و لانگ (۱۹۹۶) جمع آوری گردید. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۴ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد آموزش مهارت های زندگی منجر به افزایش خودتنظیمی و خودکارآمدی خلاق دانش آموزان در اعضای گروه آزمایش در مرحله پس آزمون در مقایسه با گروه کنترل شده است (P>۰/۰۱). با توجه به یافته های حاصله می توان گفت که آموزش مهارت های زندگی می تواند نتایج قابل قبولی در سازه های خودتنظیمی و خودکارآمدی خلاق دانش آموزان داشته باشد و جهت ارتقای قابلیت های مذکور و نیز زمینه سازی جهت بروز خلاقیت های دانش آموزان، لازم است به آموزش مهارت های زندگی توجه شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، خودتنظیمی ، خودکارآمدی خلاق