بررسی تاثیر سبک نادرست تربیتی والدین بر تضعیف عملکرد مغز کودکان تیزهوش

این پژوهش با هدف بررسی نقش سبک های فرزندپروری و ویژگی های شخصیتی والدین در رشد اجتماعی هیجانی و شناختی کودکان تیزهوش انجام شده است. در مقدمه گذار آموزش تیزهوشان از مدل های سنتی مبتنی بر بهره هوشی به رویکردهای جامع تر و اجتماعی مورد توجه قرار گرفت و اهمیت ابعاد هیجانی ارتباطی و اجتماعی در کنار توانایی های شناختی برجسته شد. مرور پیشینه نشان داد که سبک های فرزندپروری والدین کودکان تیزهوش و عادی تفاوت های معناداری دارند و این سبک ها بر سازگاری اجتماعی، شکل گیری شخصیت، خودارزشی مثبت و پیشرفت تحصیلی کودکان اثرگذارند. همچنین پژوهش های خارجی بیانگر آن بودند که استرس، اضطراب و افسردگی ناشی از سبک های نادرست تربیتی می تواند عملکرد بخش های مختلف مغز را تضعیف کند و سلامت روانی کودکان را به خطر اندازد و در نتیجه گیری تاکید شد که سبک های نادرست فرزندپروری از طریق ایجاد مشکلات هیجانی و استرس های مزمن می توانند زمینه ساز تضعیف عملکرد مغزی کودکان تیزهوش شوند؛ در حالی که توجه به شیوه های صحیح تر تربیتی نقشی کلیدی در حفظ سلامت روانی و رشد شناختی آنان دارد. در بخش پیشنهادات نیز توصیه شد که در محیط های آموزشی از گروه بندی متنوع همگن و ناهمگن به شکل متعادل استفاده شود، آگاهی عمومی جامعه از طریق رسانه ها و آموزش های لازم افزایش یابد و خانواده ها نیازهای فرزند تیزهوش خود را نسبت به نیازهای شخصی در اولویت قرار دهند. خانواده ها باید سبک تربیتی خود را به طور مداوم با توجه به سه ویژگی منحصر به فرد کودک، سطح هوش، بازخورد هیجانی عاطفی و تعاملات اجتماعی اصلاح کنند تا زمینه رشد متوازن علمی، هیجانی و اجتماعی این کودکان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

سبک تربیتی ، تیزهوشان ، عملکرد مغز ، والدین