پیش بینی نارسایی هیجانی بر اساس سبک های دلبستگی بزرگسالان در دانشجویان

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نارسایی هیجانی بر اساس سبک های دلبستگی بزرگسالان در دانشجویان است. طرح پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان سال تحصیلی ۱۳۹۲-۱۳۹۰ دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان بود که تعداد ۲۴۰ نفر از آنها (۱۲۰ نفر دختر و ۱۲۰ نفر پسر) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس نارسایی هیجانی (TAS) و پرسشنامه بازنگری شده دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (RAAS) بود. داده های حاصل از پرسشنامه ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند و یافته ها نشان دادند که بین مولفه نزدیکی با تفکر برون مدار و دشواری در توصیف احساسات با نارسایی هیجانی به طور کلی رابطه منفی معنادار دارد و بین مولفه اضطراب با دشواری در تشخیص احساسات و تفکر برون مدار و با نارسایی هیجانی به طور کلی رابطه مثبت معنادار دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مولفه های نزدیکی و اضطراب از دلبستگی پیش بینی کننده های نارسایی هیجانی می باشند که در این رابطه اضطراب قوی ترین نقش را دارد.

کلیدواژه ها:

نارسایی ، هیجانی ، سبک های دلبستگی بزرگسالان